Assalammualaiakum dan salam sejahtera.

YAB Datuk Musa Aman Ketua Menteri Sabah, YB Tan Sri Datuk Seri Panglima Bernard Giluk Dompok presiden Upko, ahli-ahli Majlis Tertinggi Upko, wakil-wakil dan pemimpin-pemimpin daripada komponen Barisan Nasional, seterusnya ahli-ahli Upko dan hadirin sekalian.

Terlebih dahulu saya mengucap berbanyak terima kasih kepada Upko dan kepimpinan Upko yang telah sudi jemput saya pada petang ini untuk merasmikan majlis ini, Kongres Upko yang ke-sembilan.

Saya juga ucap terima kasih kerana kata-kata manis yang disampaikan oleh Tan Sri Datuk Seri Bernard tadi. Beliau menyebut tentang satu lagu yang digemari oleh saya iaitu My Way. Sebenarnya saya kurang senang dengan lagu ini dahulu. Saya kurang senang kerana lagu ini bermula dengan perkataan ‘And now the end is near’. Saya syak bahawa apabila dinyanyikan lagu ini, mungkin ini adalah satu hint secara halus supaya saya berhenti. Tetapi sekarang ini memanglah saya akan berhenti dan memang tepatlah bila disebut ‘And now the end is near’. Cuma tiga bulan lagi sampailah masanya. Dalam jangka masa tiga bulan ini, saya lihat ramai yang hendak saya buat kerja tiga tahun dalam tiga bulan. Namun demikian bila dijemput oleh Upko dan dijemput juga oleh presiden parti saya tidak dapat mengelak dan tolak jemputan ini kerana ini akan menjadi kali terakhir saya merasmikan kongres Upko ini. Lain kali tentulah Perdana Menteri dan pengerusi Barisan Nasional yang baru akan merasminya. Oleh itu sekali lagi saya ucap terima kasih kepada parti Upko yang sudi menjemput saya untuk merasmikan kongres yang ke-sembilan bagi Upko.

Tuan-tuan dan puan-puan, Upko adalah satu daripada 14 buah parti yang berada didalam Barisan Nasional. Barisan Nasional ini ialah parti campuran. Campuran parti-parti politik yang mempunyai keahliah yang berlainan. Kadang-kadang keahlian yang terhad kepada kaum-kaum tertentu, suku-suku kaum yang tertentu. Tetapi walaupun kita daripada lain kaum yang mempunyai bahasa yang berlainan, mempunyai budaya yang berlainan, mempunyai agama yang berlainan, tetapi kita dapat menyertai Barisan Nasional dan menyelesaikan masalah-masalah kita melalui pakatan dan rundingan.

Kita tidak berkonfrontasi, kita tidak bermusuh, sebaliknya kita lebih rela duduk bersama di sekeliling meja untuk berbincang masalah-masalah kita dan dalam perbincangan ini kita bersikap sederhana, toleran dan sensitif terhadap masalah masing-masing.

Kadang-kadang kita dapat apa yang kita minta, kadang-kadang tidak. Tetapi kita sanggup menerima bahawa keputusan yang dibuat secara rundingan ini, yang mengambil kira pandangan semua pihak, adalah keputusan yang baik dan bijak. Sebabnya yang kita berani kata dianya adalah keputusan yang baik dan bijak ialah oleh kerana negara kita ini tidak menghadapi masalah rusuhan kaum, umpamanya.

Negara kita ini aman tenteram dan kita dapat tumpukan segala usaha untuk membangunkan negara kita. Dan semasa kita membangunkan negara kita, kita memberi perhatian kepada semua pihak. Memang kalau dibanding antara Sabah, Sarawak dan Semenanjung terdapat kemajuan lebih pesat di Semenanjung. Tetapi sedikit demi sedikit kemajuan telah dipertingkatkan dan sekarang ini tidak banyak perbezaan antara Semenanjung dan negeri Sabah ini.

Untuk membolehkan Sabah dan juga Sarawak berlumba untuk sampai ke sama tahap dengan Semenanjung, Kerajaan pusat memberikan peruntukan yang lebih kepada Sabah dan Sarawak. Sebenarnya peruntukan untuk Sabah adalah kedua terbesar diseluruh Malaysia. Yang terbesar sekali ialah Sarawak.

Jadi kita tidak pernah abaikan negeri-negeri Sabah dan Sarawak walaupun jauh daripada ibukota Kuala Lumpur, walaupun terpisah oleh lautan. Kita selalu memberi perhatian kepada Sabah, sebab itu kita melihat bagaimana Sabah mencapai kemajuan yang pesat, kadang-kadang lebih pesat daripada Semenanjung.

Saya kata lebih pesat kerana apabila saya sampai ke sini, Keuta Menteri telah mengadakan taklimat dan soal yang saya tanya awal-awal lagi  ialah berkenaan dengan makmal komputer. Di Semenanjung hampir semua makmal komputer runtuh, tetapi di Sabah, tak ada satupun yang runtuh. Ini bukan sahaja membuktikan kecekapan mereka yang melaksanakan projek ini tetapi wakil-wakil rakyat di Sabah, mereka rela membiarkan pegawai menentukan pembangunan dengan sedikit sebanyak nasihat daripada mereka dan tidak ada gangguan sama sekali. Dan dengan itu projek ini dapat dilaksanakan dengan begitu baik.

Demikian juga dengan sekolah-sekolah. Kalau kita pergi ke kawasan-kawasan terpencil sekarang ini, kita akan lihat sekolah-sekolah baru yang didirikan dengan begitu indah sehingga kata Ketua Menteri, nampak lebih seperti resort daripada sekolah.

Kita ada segala-gala ini untuk kebaikan rakyat di Sabah. Kita nak memberi kepada rakyat Sabah peruntukkan dan kemudahan yang setimpal, yang sama dengan yang diberi kepada Semenanjung, bahkan kadang-kadang lebih daripada itu. Inilah khasiat, inilah kelebihan system Barisan Nasional ini, kerana kita selalu mendengar rintihan daripada semua parti-parti komponen dan kita dapat memberi layanan yang saksama.

Seperti mana yang kita tahu, presiden Upko berada dalam Kabinet. Beliau tak pernah diam jika ada masalah Sabah yang perlu dikemukakan. Bukanlah merupakan komplain, tetapi ianya menyuarakan tentang keperluan pembangunan di negeri Sabah. Demikian juga wakil-wakil lain yang ada didalam Kabinet, mereka memang rasa bertanggung jawab. Kita berada dalam kabinet bukan untuk memperkayakan diri kita, tidak. Kita ada dalam kabinet supaya kita dapat menyuarakan pandangan rakyat, mewakili rakyat supaya dengan itu agihan kekayaan, agihan peruntukan kepada rakyat dapat dibuat secara yang baik, bertimbang rasa dan menentukan semua pihak mendapat apa yang menjadi hak kepada mereka.

Sebab itu negara kita Malaysia ini, saya sebut sekali lagi, negara kita Malaysia ini sudah mencapai kemajuan yang pesat sehingga dianya menjadi contoh kepada dunia. Ramai yang datang ke Malaysia untuk melihat pembangunan di Malaysia ini. Bukan sahaja pemimpin-pemimpin daripada negara membangun tetapi pemimpin-pemimpin daripada negara maju juga telah datang ke Malaysia.

Kita telah dikunjungi oleh pemimpin daripada Jerman, daripada Perancis, daripada Rusia dan lain-lain negara. Mereka datang kerana mereka mendengar cerita bahawa Malaysia ini, walaupun Malaysia ini mempunyai penduduk yang berbilang kaum, berbilang agama, tetapi aman dan maju dan mereka ingin melihat sendiri sama ada benar ataupun tidak. Dan semua daripada mereka kagum dengan keadaaan di Malaysia terutamanya hubungan yang baik antara kaum.

Apabila mereka berjalan di jalan-jalan, mereka akan lihat orang keturunan yang berlainan, keturunan daripada orang Melayu, ataupun Cina, India, Kadazan, Iban, Bajau dan lain-lain, mereka berada berjalan di jalan-jalan bersama, tidak ada permusuhan, tidak ada perasaan ketakutan dikalangan mereka kerana mereka tahu tidak ada niat buruk ataupun kemungkinan serangan kerana perbezaan kaum ataupun agama.

Ya, kadang-kadang kita mempunyai sedikit masalah berkenaan dengan layanan terhadap agama-agama tertentu dan apabila kita mendapat memorandum umpamanya, kita cuba sedaya upaya kita mengatasi masalah yang dihadapi.

Inilah cara kita di Malaysia. Sebab itu negara kita aman. Dalam dewan ini kita lihat semua kaum ada bersama. Semua suku kaum ada bersama dan kita tak berasa curiga ataupun takut kalau-kalau orang yang duduk disebelah kita ini akan mengganas dan menyerang kita, tak ada. Kita berasa lega kita berasa senang.

There is no fear. We are not afraid of each other, this is our country, Malaysia is our country, we are Malaysians. So why should Malaysians be afraid of Malaysians? Itulah sebabnya yang negara kita ini aman dan dianya aman kerana konsep Barisan Nasional.

Ini harus kita ingat. Kalau kita ada konsep yang terdahulu dikalangan setengah-setengah parti yang mengutamakan agama mereka sahaja, kaum mereka sahaja, sudah tentu negara ini tidak akan aman. Tetapi kita menggunakan konsep Barisan Nasional, konsep tolong menolong, bantu membantu.

Dalam pilihanraya, umpamanya, akan ada kawasan yang calonnya terdiri daripada satu kaum, ahli kepada satu parti. Kalau dianya berharap kepada kaumnya sahaja ataupun partinya sahaja, maka dia tak mungkin menang. Tetapi dalam BN bukan sahaja kaumnya atau ahli partinya ataupun penyokong partinya yang mberi sokongan kepada calon itu tetapi parti parti yang lain dan yang bertaraf Barisan Nasiional juga membantu calon yang terdiri daripada salah satu daripada komponen Barisan Nasiional. Apabila kita berbuat demikian dikawasan itu, dikawasan kita pula apabila kita bertanding menjadi calon maka penyokong parti yang kita tolong tadi akan memberi sokongan kepada kita. Dengan itu kita akan dapat undi yang lebih dan kita akan dapat kemenangan.

Sebaliknya kalau kita cuma hendak orang kita sahaja, kaum kita sahaja, orang yang seagama dengan kita sahaja, jumlah mereka mungkin tidak mencukupi untuk memberikan kemenangan kepada kita dan ini akan akan membawa kepada kerajaan yang lemah, kerajaan yang tidak mempunyai majoriti yang cukup dan kerajaan yang lemah tak mungkin membawa pembangunan.

Sebabnya ialah apabila kerajaan yang lemah memerintah, maka tumpuan kerajaaan itu ialah kepada masalah politik semata-mata supaya ianya kekal menjadi kerajaan. Tetapi apabila kerajaan itu kuat mendapat majoriti yang besar, maka kerajaan itu dapat menumpu kepada pembangunan negara. Dengan adanya pembangunan maka rakyat semua akan dapat nikmat daripada kemerdekaan kita.

Sebab itulah kita harus dokong, kita harus junjung konsep Barisan Nasional, konsep kerja sama ini. Parti lawan pun sudah cuba untuk mengadakan pakatan yang sedemikian tetapi mereka tidak seperti kita. Tidak ada kepercayaan diantara sesama mereka. Sementara mulut mereka berkata mereka akan kerjasama dibelakang lain yang dilakukan. Sebab itu kita dapati DAP umpamanya tak boleh bekerjasama dengan PAS, PAS pun tidak boleh bekerjasama dengan Parti Keadilan Rakyat. Cuma berdepan sahaja mereka ada kerjasama. Tetapi pada hakikatnya mereka tak boleh bekerjasama.

Barisan Nasional dengan 14 buah parti mampu bekerjasama. Dan saya yakin apabila kita ada pilihanraya, apabila kita tentukan calon-calon, apabila kita agihkan kawasan-kawasan, apabila selesai masalah ini, maka semua daripada kita daripada semua parti komponen, daripada semua kaum akan memberi sokongan kepada siapa juga yang jadi calon sebagai calon Barisan Nasional. Dan apabila Barisan Nasional menang, percayalah kita akan dapat majukan lagi negara kita ini dan kita akan dapat banyak nikmat daripadanya.

Inilah rahsia, inilah secret of the success of the BN. The willingness to make little sacrifice in order to get better benefit. We give away a little but we get a lot more. Kalau kita nak bolot semua untuk kita, saya yakin kita akan rugi.

Saya merasa amat gembira kerana sekarang ini hampir semua daripada kaum Kadazan, Sino Kadazan dan juga lain-lain telah menyertai Upko ini. Saya berbangga dan saya gembira apabila saya sampai di sini, saya dapat bersalam-salaman dengan orang yang mukanya tak semacam Kadazan tetapi pakai baju baju Kadazan dengan headgear Kadazan. Ada yang tidak pakai tetapi mereka adalah ahli Upko. Tidak ada percubaan untuk menghadkan Upko ini semata-mata kepada satu kaum sahaja, Kadazan sahaja tidak Dusun dan sebagainya. Tetapi sekarang ini Upko memberi tempat kepada Kadazan, Dusun dan juga lain-lain. Ini adalah semangat Barisan Nasional.

Saya ucap tahniah kepada Tan Sri Datuk Seri Panglima Bernard Dompok kerana berjaya mengembangkan pengaruh Upko dan menerima suku-suku kaum yang lain. Sebab itu namanya sekarang ini ialah Upko dan ini bermakna ada perubahan daripada keahlian dan sokongan kepada pertubuhan yang menjadi anggota BN ini.

Saya percaya bahawa sokongan kepada kepimpinan Upko akan berterusan. Kita nak supaya Upko diwakili didalam Kabinet Malaysia. Ini bermakna kena bagi kemenangan lah. Tak boleh harap jadi senator. Senator cuma enam tahun sahaja. Kalau jadi Wakil Rakyat boleh lama sikit.

Saya berbangga dengan kejayaan Upko dan sokongan yang diberi kepada Upko. Saya percaya bahawa perhimpunan hari mencerminkan sokongan jitu kepada Upko. Percayalah sokongan ini akan membawa banyak manfaat kepada kita semua, kepada rakyat Sabah, kepada ahli-ahli Upko dan kepada Malaysia keseluruhannya.

Pada penghujung bulan ini, 31 Ogos, sekali lagi kita akan rayakan hari ulang tahun kemerdekaan kita yang ke-46. kita telah merdeka hanya 46 tahun. Bukanlah satu masa yang panjang tetapi dengan kemajuan yang dicapai sejak kita merdeka, berbanding dengan sebelum kita merdeka, berbanding dengan banyak negara-negara yang mencapai kemerdekaan bersama dengan kita, kita telah mencapai kemajuan yang luar biasa.

Sebab itu apabila kita rayakan hari ulang tahun kemerdekaan kita, hendaklah kita sedar akan nikmat yang begitu banyak yang kita terima daripada kemerdekaan kita. Kita mesti sedar dan berbangga dan menghargai kemerdekaan kita. Kita tidak disuruh untuk berperang dengan sesiapa, menggadai nyawa untuk menyelamatkan negara kita, tetapi kita disuruh supaya kita bersatupadu dan memberi sokongan kepada parti Barisan Nasional yang berjaya membawa begini banyak kebaikan, pembangunan kepada negara kita Malaysia ini.

Saya lihat ramai sudah yang memasang bendera Malaysia dikereta-kereta mereka. Ini adalah bukti partriotisme yang ada kepada mereka. Oleh itu kita hendaklah semua memasang bendera ini sebagai bukti yagn kita ini adalah rakyat Malaysia dan kita menghargai kewarganegaraan negara kita Malaysia ini.

Tuan tuan dan puan puan, saya amat sukacita kerana kemajuan yang telah dicapai oleh Upko dan saya percaya bahawa parti ini berdaya kekal sebagai satu daripada parti Barisan Nasional yang akan mewakili kaum Kadazandusun dan lain-lain. Dan akan menentukan nasib mereka terpelihara dalam negara Malaysia yang berbilang kaum, berbilang agama, berbilang bahasa dan berbilang budaya ini. Saya yakin dengan sokongan yang diberi kepada Upko, negara kita akan terus maju dan kaum Kadazandusun juga akan maju bersama. Oleh itu dengan gembiranya, saya merasmikan kongres ke-9 bagi parti Upko Barisan Nasional ini.

Print This Page